[วันนั้น เมื่อ 10 ปีที่แล้ว]
[ความใจเต้นของตอนนั้น]
[รักแรกของตอนนั้น]
[ฉันเสี่ยงชีวิตเพื่อเธออีกครั้ง]
[คนที่จะกลับไปในตอนนั้น]
[อีจองชิน]
[คนที่กำลังตกหลุมรัก]
[ซอจีฮุน]
[หญิงสาวที่ทำให้หัวใจของพวกเขาสั่นไหว]
[อียอลอึม]
[รักครั้งแรก ที่ถูกรื้อขึ้นมาใหม่]
[MY FIRST LOVE]
ทีนี้รู้หรือยัง
วันนั้นคนที่ควรจะอยู่บนเรือลำนั้น
คือฉัน
ถ้าฉันไม่ได้เอาตั๋วให้แม่นายไป
ถ้าไม่ให้ไป
เพราะงั้นนายอย่ายกโทษให้ฉันเลย
เกลียดฉัน โทษฉัน
จนถึงวันนึง ที่นายเหนื่อยที่ต้องเกลียดฉันแล้ว
ก็ลืมมันไปนะ
เพราะว่าฉันใช้ชีวิตอยู่กับมันไปตลอดกาล
[ตามหาเวลาที่หายไป]
[ชินอู ฉันมีเรื่องจะบอกนาย]
[พรุ่งนี้ฉันจะไปรอนายที่สะพานหิ่งห้อย ตอน 11 โมงนะ]
[จีซู]
เรื่องทุกอย่างเริ่มต้นจากโน้ตแผ่นนี้
และทุกอย่างก็จบด้วยโน้ตแผ่นนี้เหมือนกัน
เป็นไปได้ยังไง
"ค่อยยังชั่ว ที่เธอไม่เป็นอะไร"
"ฉันดีใจนะ ที่เธอปลอดภัยดี"
ทำไมคนที่ไม่สามารถพูดคำพวกนั้นกับเธอได้
ทำไมถึงต้องเป็นฉัน
ทำไมกัน
[ชินอู ฉันมีเรื่องจะบอกนาย]
[พรุ่งนี้ฉันจะไปรอนายที่สะพานหิ่งห้อย ตอน 11 โมงนะ]
จากสมการเชิงฟังก์ชัน
ถ้า เอ็กซ์ คือ เอ...
เมื่อค่าของเอฟเอ็กซ์เข้ามาใกล้กับค่าของ....
เพราะฉะนั้นมันมีแนวโน้มที่จะเป็นอินฟินิตี้
ครูครับ
เหมือนจะเป็นมือถือของครูนะครับ
ห้ะ
โทษทีนะ
ครูไม่คิดจะสนใจผมบ้างเลยเหรอ
เป็นญาติคนไข้ภาษาอะไร
ทิ้งเด็กไว้คนเดียวตั้งหลายวันแบบนี้
พอดีงานที่โรงเรียนยุ่งน่ะ
- เขาบอกว่าผมออกจากโรงบาลได้แล้ว - งั้นเหรอ
ให้ฉันไปหาที่โรงบาลมั้ย
ผมจัดการเรื่องเอกสารหมดแล้ว
ผมจะไปรอที่บ้านนะครับ
ได้
ช่วงนี้นายได้เจอจีซูบ้างมั้ย
ตอนนี้ผมก็ยังเจออยู่
ผมบอกเพราะผมไม่อยาก อึดอัดตายคนเดียวหรอกนะ
แต่ช่วงนี้ผมไม่มีโอกาสคุยกับเธอเลย
ช่วงนี้เธอไม่ได้กิน ไม่ได้นอน
อยู่แต่ที่ห้องฉุกเฉินอย่างเดียวเลย
นายบอกว่านายคิดถึงฉันใช่มั้ย
แต่ฉัน...
ได้แต่ภาวนาอย่าให้เรามาเจอกันอีก
จำที่ฉันบอกเมื่อครั้งที่แล้วได้มั้ย
ว่า "เราอย่ามาเจอกันอีกเลย"
ฉันหมายความอย่างนั้นจริงๆ
เซ็นให้ผมก่อน เธอออกไปเลย
- ของผมก่อน - ไม่ๆ ของผมก่อน
- ชื่ออะไรครับ - ซอจินฮีครับ
ซอจินฮี
ของผมด้วยครับ
ว้าว ขอบคุณมากครับ
รีบกลับไปห้องเรียนเดี๋ยวนี้เลย
ดูทำเข้า
นายมาทำอะไรที่นี่
ฉันบอกแล้วไง ว่าวันนี้ฉันจะมาโรงเรียน
อ๋อ
เมื่อกี้คอร์สันเรียกฉันด้วย
ขอให้ฉันทำอะไรบางอย่าง
มันเรียกว่าอะไรนะ "ทอร์ริ่ง"
ใช่เลย "สทอร์ริ่ง"
- นายจะพูดว่า "เมนเทอร์ริ่ง" ใช่มั้ย - เออ นั่นแหละ
เจ้าพวกนั้นจะรู้มั้ยนะ
ว่านายแยกคำไม่ออกระหว่าง "สทอร์ริ่ง" กับ "เมนเทอร์ริ่ง"
นายคงไม่ไปบอกพวกเขาใช่มั้ย
คิดถึงช่วงเวลาเก่าๆ เลยนะ
นายคงรู้สึกเป็นเด็กม.ปลายทุกวันเลยสิ
เวลาที่ได้มองพวกเขาแบบนี้
เมื่อวานฉันไปที่บ้านมินซอกมา
นายยังชอบจีซูจริงๆ เหรอ
ถ้างั้นก็ลองดูอีกสักตั้งสิ
ตอนนั้นพวกเรามีความสุขกันมากเลยเนอะ
ทั้งตอนที่ได้อยู่กับพวกนาย
หรือตอนที่ได้มองพวกนายจากตรงนี้
ฉันมีความสุขมากเลยนะ
มันเป็นวันที่...
ฉันมีความสุขมากที่สุดแล้ว
ฉันถึงคิดว่าแค่นั้น
สำหรับฉันมันก็พอแล้วล่ะ
พูดอะไรของนาย
เรื่องที่ฉันชอบจีซู
เรื่องที่ฉันเคยชอบจีซู
ฉันมีสอนอีก ไปก่อนนะ
นายเดินเล่นก่อนแล้วค่อยกลับก็ได้
[ตามหาเวลาที่หายไป]
เอ๊ะ
นั่นมันหนังสือเล่มโปรดของเธอนี่
ฉันจะเก็บมันแล้วค่ะ
เพราะฉันคงไม่หยิบมันมาอ่านอีกแล้ว
ตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่าง
คงจบแล้วจริงๆ สินะ
รักครั้งแรกของฉัน
ที่แสนยาวนาน
"I no longer feel that I can be a useful contributor..."
"...to the girl's admission in the organization."
ส่วนคำว่า "no longer feel to"
ใช้ตอนที่เรารู้สึกว่าไม่ต้องการ ที่จะทำสิ่งๆ นั้นอีกต่อไป
จำพวกนี้กันไว้ด้วยนะ
เพราะครูจะออกข้อสอบเรื่องพวกนี้
คราวนี้เป็นใครอีกเนี่ย
นัดบอดหรือว่านัดดูตัว
หรือว่าเป็นเจ้านั่น
วันนี้เป็นใครอีกล่ะ
อะไรของนาย
ก็กิ๊บติดผมไง
ครูติดกิ๊บนั่นเพื่อไปเจอใครล่ะครับ
จะใครได้ล่ะ ฉันก็ต้องไปเจอผู้ชายสิ
นายเป็นคนบอกให้ฉันติดเวลาไปเจอผู้ชายนี่
แล้วเจ้านั่นมันเป็นใครกันแน่
พ่อหนุ่มรถเบนซ์น่ะ
ไอ้เบนซ์ที่ไหนอีกวะ...
ไปกินข้าวด้วยกันมั้ย
ครูมีเมนูที่อยากกินพอดี
แต่เขาไม่ให้สั่งแค่ที่เดียวน่ะ
- ครูครับ - ฉันจะดื่มเหล้าด้วยนะ
ครูจะเอากิ๊บนั่นออกก็ได้นะ
เพราะวันนี้ผมจะให้ครูกัดอย่างอื่นแทน
ไอ้ทะลึ่ง
รีบขึ้นรถเลย
ทำอะไรของนาย
ผมอุตส่าห์ไม่มองครูในแง่นั้นแล้วนะ
แต่ครูนี่ขี้เหนียวจริงๆ
- อะไร - ครูตั้งใจเอามันไปซ่อนใช่มั้ย
ข้อสอบย้อนหลังไง
ไม่อยากให้ผมเห็นใช่มั้ย
อะไรของมันวะ
ผมอุตส่าห์ตั้งใจจะจำคำตอบกลับไป เพื่อเปลี่ยนชีวิตตัวเองสักหน่อย
ผมตัดสินใจแล้วว่าจะกลับไป
กลับไปตอนปี 2007
ฉันอิจฉามากเลยนะ
พวกเพื่อนๆ ที่ได้นั่งดื่มกับพ่อแม่
แม้ว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ว่าแต่ครูไปเรียนวิธีดื่มเหล้า
มาจากใครเหรอครับ
บริษัทพี่จะกินเลี้ยงกันทุกวันเลยหรือไง
หนวกหูน่า
โอ๊ะ ออกจากโรงบาลแล้วเหรอ
พวกนายกำลังอะไรอยู่เหรอ
อ๋อ พอดีครูเขาบอกว่า
ต้องเรียนรู้วิธีดื่มเหล้าจากผู้ใหญ่น่ะครับ
นี่ นายทำบ้าอะไรเนี่ย
ใครเขาใช้เบียร์มาสอนกัน
ไม่มีโซจูเหรอ
เดี๋ยวฉันจะสอนให้เอง
รอแป๊บนึงนะ
จัดการซิ
พี่ครับ ไม่เป็นไรครับ
ข้างในมีโซจูครับ
เข้าไปข้างในดีกว่านะครับ
รู้แล้วใช่มั้ย ว่าฉันเรียนมาจากใคร
วันเกิดครบรอบ 20 ปีของนาย
นายจะตื่นมาด้วยอาการเมาค้าง
และอ้วกจนต้องร้องขอชีวิต
ขอบคุณมากนะครับ ที่บอกล่วงหน้าแบบนี้
ตอนที่นายกลับไป
ดูแลพี่ชินฮีแทนฉันด้วยนะ
อย่างน้อยนายก็ได้ส่งแม่จากที่นี่แล้ว
แต่สำหรับพี่มันคงเป็นช่วงเวลาที่ลำบากที่สุด
ครับ
เออ ว่าแต่
นายได้ยินอะไรเกี่ยวกับจีซูมาอีกมั้ย
ครับ
เธอบอกว่าเธอชอบครู
จีซูบอกว่าชอบครูนะครับ
ผมถึงตั้งใจจะกลับไปไงครับ
ในเมื่อทุกอย่างมันเข้าที่แล้ว
ต่อจากนี้ไปครูก็ต้องทำมันให้ดีนะ
ได้สิ
ฉันจะพยายาม
ว่าแต่ ครูครับ
ครูรู้มั้ยครับ
ว่าบางทีผมก็รู้สึกหึงตัวเองนะ
แม้ผมจะรู้ว่าครู
ก็คือตัวผมในอนาคตก็ตาม
แต่ว่าผม
ก็ยังอิจฉาครูอยู่ดี
ที่รักแรกของจีซูคือครู
และคนที่เธอยังชอบอยู่ก็คือครู
ไม่ว่าจะตอนไหน คนที่จีซูชอบ...
ก็ไม่เคยเป็นผมเลยสักครั้ง
แม้แต่ตอนจบ
ผมก็ยังไม่เคยได้ยินจากปากของเธอ
ว่าเธอชอบผม
แต่นายรู้อะไรมั้ย
ว่าโลกนี้น่ะ
มีคำบางคำที่ไม่ได้ยินซะยังจะดีกว่า
เพราะมัน
จะทำให้นายเจ็บปวดน้อยกว่า
เดี๋ยวนายก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
ตอนที่นายโตขึ้น
เฮ้อ ช่วยขยับไปทางนั้นหน่อยได้มั้ยครับ
ผมเป็นคนชอบนอนตะแคงซ้าย ครูก็รู้
แล้วนายคิดว่าฉัน เป็นคนชอบนอนตะแคงขวาหรือไง
ขอเถอะครับ
ขอเถอะ
ครูครับ
อะไร
เข้ามหาลัยแล้วมันดีมั้ยครับ
ไม่ค่อยเท่าไหร่
แล้วเป็นผู้ใหญ่ล่ะครับ ดีมั้ย
ไม่ค่อยเหมือนกัน
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังดีที่หาเงินได้ใช่มั้ยครับ
พูดอะไรบ้าๆ
เงินน่ะ ดีที่สุดก็ตอนที่มีคนหามาให้ต่างหาก
ครูนี่จริงๆ เลยนะ
ให้ผมได้ฝันหวานถึงอนาคตบ้างสิครับ
รู้จักคำว่า "โกหกสีขาว" มั้ยครับ
ไม่เคยมีความหวังกับเขาบ้างเลยหรือไงนะ
การรอคอย
วันนี้
ถ้าไม่ใช่ก็รอวันถัดไป
ถ้าไม่ใช่อีกก็รอวันถัดไป
บางทีเราอาจจะได้เจอกันสักครั้งก็ได้ ถ้าหากฉันยังรอต่อไปแบบนี้
รอใครเหรอครับ
จะใครได้ล่ะ
แต่ว่าผม
รู้แล้วนี่ครับ
ว่าถ้าผมกลับไป
อีก 10 ปี ผมถึงจะได้เจอจีซูอีกครั้ง
แต่นายก็ยังมีความหวังไม่ใช่เหรอ ว่าอีก 10 ปีนายจะได้เจอเธออีกครั้ง
มันจะช่วยให้นายอยู่ต่อไปได้
นายก็ได้ยินด้วยหูตัวเองแล้วนี่
ว่าจีซูชอบฉัน
เพราะงั้น
อนาคตของฉันกับนายยังไงก็ต้องจบแบบ
แฮปปี้เอนดิ้งไม่ใช่เหรอ
แค่นี้ก็ถือว่าเป็นอนาคต ที่มีความหวังมากพอแล้วนะ
ครูครับ
ผมน่ะ
ดีใจที่ได้เจอครูนะครับ
เพราะได้รู้ว่าตัวเอง จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีแบบครู
ขอโทษนะ
ที่ฉันเอาแต่โกหกนายเสมอ
เพราะฉันอยากให้นายได้รู้ความจริง
หลังจากที่นายโตขึ้น และพร้อมที่จะรับมือกับมันแล้ว
เพราะงั้น ปล่อยมันไปแบบนี้เถอะนะ
และเราทั้งสองคน
อย่าโกรธหรือเคียดแค้น ต่อโชคชะตาของเราเลยนะ
เพราะอย่างน้อยเรา...
ก็ได้หัวเราะกับเรื่องมากมาย
ได้รู้สึกดีกับหลายๆ เรื่อง
และมีความสุขกับเรื่องราวเหล่านั้น
แค่นี้ก็พอแล้ว ใช่มั้ย
นายเหนื่อยมามากแล้ว
แต่นายทำได้ดีมากเลยนะ คังชินอู
ฮันจีซู
วันนี้ฉันขอใช้สิทธิ์ที่ฉันเคยพูดไปนะ
ฉันอยากให้เธออยู่กับฉันวันนี้
ส่วนเวลา...
คือ...
อะไรของนาย
[ห้ามใช้เครื่องมือสื่อสาร]
ผมเป็นคนไข้มารับการรักษาครับ
นายออกจากโรงบาลไปแล้วนี่
ผมก็แค่มารับการรักษาเฉยๆ
ด็อกกูเหรอ
เจอกันที่ประตูทางเข้า ตอน 7 โมงนะ
หมอครับ
วันนี้ผมจะไปแล้วครับ
จะไปแล้วเหรอ
เพราะงั้น
ช่วยไปเที่ยวกับผมวันนึงได้มั้ยครับ
ที่นั่นคือโรงบาลใช่มั้ยครับ
ผมขอสายหมอชินจูฮวาน แผนกศัลยกรรมกระดูกหน่อยครับ
ไปกันเถอะครับ
[ร้านวาดการ์ตูน]
พอได้มาที่แบบนี้มันทำให้นึกถึงสมัยก่อนเลยนะ
ผมก็เหมือนกัน
นี่ ฉันเกิดก่อนนายตั้งกี่รอบ
นายน่ะโตมากับโพโรโระใช่มั้ยล่ะ
แต่สมัยฉัน ฉันโตมากับยองชิมและฮันนี่
"วิ่งสิ ฮันนี่"
นายคงไม่รู้จักสินะ
รู้จักสิครับ
ตอนอยู่อนุบาล ผมชอบมากเลยนะ
เอ๊ะ
ตอนนายเด็กๆ มันก็ยังฉายอยู่เหรอ
ฉายสิครับ ผมจำเวลาได้ด้วยนะ
บ่าย 1 โมง วันอาทิตย์
ฉายต่อจากรายการ "ไมค์ทองคำ"
ใช่เลย
นอกจากเรื่องฮันนี่ ฉันก็ดูเรื่องอื่นเยอะเลยนะ
"บินไปเลย ซุปเปอร์บอร์ด"
"พ็อคเก็ต มอนสเตอร์"
"ดูชี กับ ปูกุ"
ใช่เลย
ทำไมนายดูไม่เหมือนเด็กสมัยนี้เลยนะ
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังคุยกับเพื่อนอยู่เลย
เดี๋ยวนี้ในทีวี ฉันดูไม่ออกเลยว่าใครเป็นใคร
ถ้าเป็นไอดอลสมัยฉันมันต้อง...
- เกิร์ลเจเนอเรชัน - เกิร์ลเจเนอเรชัน
ว่าแต่นายไม่อยากได้อะไรบ้างเหรอ
นายบอกว่านายจะไปแล้ว
ฉันเลยอยากซื้อของขวัญให้น่ะ
ถ้างั้น
ให้อันนั้นผมแล้วกัน
- อันนี้เหรอ - ครับ
ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิด
วันนี้เป็นวันเกิดนายเหรอ
จริงๆ มันผ่านไปแล้วครับ
แต่ผมอยากได้มันเป็นของขวัญวันเกิด
ก็ได้ ถือว่าฉันให้ของขวัญวันเกิดล่วงหน้าแล้วกัน
สุขสันต์วันเกิดนะ
ในที่สุด...
ความฝันก็เป็นจริงสักที
มีอีกที่นึง...
ที่ผมอยากไปกับหมอฮันเป็นที่สุดท้าย
ผมอยากบอกลาคุณหมอ
ที่นี่น่ะครับ
ผมมีเพื่อนอยู่คนนึง
แต่ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย...
เราสองคนจากกันโดยที่ผม ยังไม่ทันได้บอกสิ่งที่ผมอยากจะบอก
นายจะบอกว่าอะไรเหรอ
บอกว่าผมชอบเธอ
บอกว่าผมชอบเธอมาก
ชอบมากเหลือเกิน
เพื่อนผมคนนั้น
เป็นรักแรกของผม
ผมมีความสุขมาก
ที่ผมได้เจอเธอ
และได้ชอบเธอแบบนั้น
มีความสุขมากเลยครับ
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันเองก็เคย
มีรักแรกเหมือนกัน
รักแรกของคุณหมอ...
คงเป็นครูสมัยม.ปลายสินะครับ
ที่เพื่อนของครูบอกเมื่อครั้งที่แล้วไงครับ
ผิดแล้ว
รักแรกของฉัน
คือเพื่อนของฉันต่างหาก
เพื่อนคนนั้นชื่อ
คังชินอู
ฉันชอบเขา
ชอบเขามากจริงๆ
ขอบคุณนะครับคุณหมอ
ฉันก็ขอบคุณเหมือนกัน
แค่ได้อยู่กับนาย
ก็เหมือนได้ย้อนกลับไปในอดีต
และอาจกลับมามีความสุขได้อีก
เหมือนเมื่อก่อน
นี่ของขวัญอำลา
ได้ยินมาว่าตอนเย็นฝนจะตก
ตอนที่ฉันบอกลาเพื่อนคนนั้น ฝนก็ตกเหมือนกัน
เพราะงั้นตลอด 10 ปีที่ผ่านมา
ในความทรงจำของฉัน
เพื่อนคนนั้นยืนตากฝนอยู่เสมอ
หัวใจฉันเลยเจ็บปวด เพราะแบบนั้นล่ะ
รักษาสุขภาพด้วยนะ
คุณหมอก็เหมือนกันนะครับ
สงสัยฉันจะผูกพันกับนายไปแล้วแน่เลย
คุณหมอครับ
ผม
หวังว่าคุณหมอจะไม่ต้องเจ็บปวดอีกนะครับ
เพราะงั้น
หลังจากที่เราจากกันแล้ว
ช่วยเปิดมือถือด้วยนะครับ
คุณอยากให้ผมพาจีซูออกไปจากเกาะนี้เหรอ
คุณทำได้ไม่ใช่หรือไง
ไม่ว่าจะกลับไปโซล
หรือจะไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่
แต่ผมไม่เข้าใจ
คุณชอบจีซูไม่ใช่หรือไง
แต่คุณกลับมาขอร้องผู้ชายอีกคนที่ชอบเธอ
ให้พาผู้หญิงที่คุณชอบไปจากที่นี่
ถ้าเป็นอย่างที่คุณบอก
แบบนี้มันไม่ถูกต้องเท่าไหร่นะ
ไม่หรอก สำหรับผมนี่เป็นทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่
คือให้จีซูไปจากที่นี่
ไม่ต้องให้มาเจอฉันอีก
เหตุผลคืออะไรครับ
ยิ่งเธอยังต้องเจอผมมากเท่าไหร่
เธอก็ยิ่งไม่มีความสุขมากเท่านั้น
แต่ก่อนที่จะตัดสินใจ
ผมอยากรู้ว่า
ระหว่างคุณกับจีซูเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
แต่ว่า
คุณวางแผนนี้กับด็อกกูเหรอ
- ท็อกกูเหรอ - ทำไมเขาถึงมาหาผม
แล้วขอร้องเรื่องเดียวกับคุณล่ะ
[เจอกันทุ่มหนึ่งที่หน้าประตูนะ]
- คุณหมอครับ - ว่าไง
ผมมีเรื่องอยากขอให้ช่วยหน่อยครับ
การที่คุณหมอจีซูต้องมาอยู่ที่เกาะนี้
น่าเสียดายความสามารถของเธอนะครับ
ผมว่าคุณหมอจีซู
เหมาะกับการอยู่ที่โซลมากกว่า
ช่วยหน่อยนะครับ
ข้อแลกเปลี่ยนคือ
ผมจะให้คุณหมอเป็นเบอร์หนึ่งในเครื่องผมครับ
ผมบอกว่าผมจะบอกใช่มั้ยครับว่าผมชื่ออะไร
ชื่อของผมก็คือ
คังชินอู
นายห้ามยกโทษให้ฉันเด็ดขาด
เกลียดฉัน โทษฉัน
จนถึงวันนึง ที่นายเหนื่อยที่ต้องเกลียดฉันแล้ว
ก็ลืมมันไปนะ
เพราะว่าฉันใช้ชีวิตอยู่กับมันไปตลอดกาล
เพื่อนคนนั้น
ชื่อคังชินอู
ฉันชอบเขา
ชอบเขามากจริงๆ
[หนึ่งเดือนผ่านไป]
ไม่อยากไปโรงเรียนเลย
มีทางเลือกอื่นที่จะเลี้ยงปากท้องเหรอครับ ยังไงก็ต้องไปอยู่ดี
ไม่ไปแล้วจะทำอะไร
ขุดดินกินหรือไง
ออกมากินข้าวได้แล้ว
พูดดีๆ ไม่เป็นหรือไง
แค่เรียกไปกินข้าวดีๆ แค่นี้
ฉันไม่น่ากลับมาที่นี่เลย
น่าจะใช้ชีวิตอยู่คนเดียวที่โซล ให้ตาย!
อยู่ด้วยกันแค่ไม่กี่วัน
กลายเป็นนิสัยไปแล้วสินะ
เจ้าชินอูกลับไปแล้ว
แต่ร่องรอยของเขา
ยังปรากฏอยู่ทุกที่
นี่ คังชินอู
บอกว่าไม่ให้เลือกกินแต่ก้านไง
คิดว่าโตแล้วจะแก้นิสัยนี้ได้เสียอีก
จะต้องโดนตีอีกกี่ทีถึงจะแก้นิสัยนี้ได้เนี่ย
ฉันไม่ได้ทำสักหน่อย
อยู่กันสองคน นายไม่ได้ทำแล้วหมาที่ไหนทำ
เคยมีอีกคนอยู่ด้วยไง
อ๋อ
อย่ามาตลกหน่อยเลย
ยังจะไปโทษเด็กที่น่าสงสารคนนั้นอีก
ไอ้นิสัยแย่ๆ เกี่ยวกับเรื่องกิน ถ้าไม่ใช่แกแล้วจะมีใครอีก
ให้ตาย
แล้วเจ้าเด็กนั่นเป็นไงบ้าง
พวกเจ้าหนี้กลับไปหมดแล้วใช่มั้ย
อืม ไปหมดแล้ว
แกไม่เป็นห่วงเลยหรือไง
ช่วยเป็นห่วงน้องชายที่อยู่หน้าตัวเองก่อนมั้ย
เขาสบายดี
เพราะเขาสบายดี ฉันถึงได้สบายดีไง
เรื่องที่เปลี่ยนไป หลังจากที่เขากลับไป
หลังจากที่พวกเรากลับสู่ช่วงเวลาของตัวเอง
ความทรงจำของเขาจากที่นั่น
ได้ถูกแบ่งปันให้กับผม เหมือนเป็นความทรงจำในอดีตของผมเอง
ครูคะ เล่าเรื่องรักแรกให้ฟังหน่อยสิคะ
เปลี่ยนเรื่องที่จะถามกันได้แล้วมั้ง
ไม่เหนื่อยเหรอเอาแต่ถามเรื่องรักแรกกัน
แต่ครูเล่าให้ห้องอื่นฟังด้วยนี่คะ
ว่าครูตกหลุมรักเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ
- ใช่ครับ - เล่าให้ฟังหน่อยนะคะ
เจอกันที่ไหน ตอนนั้นเธอทำอะไรอยู่ครับ
คือ
ตอนที่รับเธอลงมาจากรั้วโรงเรียน
ไม่สิตอนที่ครูชู้ตสามแต้มอยู่
เอ๋ หรือว่าบนรถเมล์กันแน่นะ
- อะไรกันครับ - อะไรกันคะ
ได้คบกันมั้ย แล้วได้สารภาพรักมั้ยคะ
ก็สารภาพไป
ตอนที่เจอเธอที่โซลหลังจากผ่านไปแล้ว 10 ปี
ไม่สิ หรือที่สะพานหิ่งห้อยเมื่อ 10 ปีที่แล้วน่ะ
แต่ก็ไม่ใช่ 10 ปีที่แล้วสักหน่อย
- อะไรกัน - อะไรคะครู
หวัดดี
[คิดถึง รักนะที่รัก ฉันก็เหมือนกัน]
พี่กำลังคบใครอยู่จริงๆ ด้วย
เปล่าสักหน่อย
ใครเหรอ
คนที่นัดบอร์ดกันคราวที่แล้วเหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย
ผมไม่แอบดูหรอก คุยต่อไปเหอะ
ฉันต้องถามนายมากกว่า ว่าตอนนี้แอบคบใครหรือเปล่า
โทรศัพท์นี่แทบไม่ห่างตัวเองเลย
หลังจากที่เขากลับไป
ผมก็เริ่มได้รับ
[คังชินอู: ยังรออยู่เหรอครับ]
จดหมายจากอดีต
อืม
หวัดดี
ครูครับ วันนี้รอเมลจากผมอยู่ใช่มั้ยครับ
แต่อย่างว่าล่ะ นอกจากผมก็ไม่มีใครติดต่อมาหาครูแล้ว
แหม ทำอย่างกับตัวเองดีกว่า
[ปี 2007]
ครับ
ครูหลอกผมไม่ได้หรอก
พวกเรามันลงเรือลำเดียวกันนี่ครับ
เฮ้อ
ไม่น่าเอาไปซ่อมเลย
[มีหนึ่งข้อความเสียงใหม่]
อะไรเนี่ย
ข้อความตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
หรือว่ายุคนี้ มีส่งข้อความเสียงมาหลอกลวงเหรอ
เอาเถอะครับ ที่ผมส่งเมลนี้ มาหาครูก็เพราะว่าผมสงสาร
ที่ผมในวัย 28 ปี จะต้องใช้ชีวิตเหงาๆ ในช่วงฤดูใบไม่ร่วงนี้
อ๋อ ผมยุ่งจนลืมบอกไปเลยครับ
ผมว่าระหว่างกึนด็อกกับพี่นาฮี
ต้องมีอะไรบางอย่างแน่นอนเลยครับ
ถ้าพูดแบบคนในอีก 10 ปีข้างหน้าก็
"สองคนนี้ต้องมีซัมติงกันแน่เลย"
ตอนปี 2017 ที่เพื่อนๆ นัดเจอกัน
ผมเจอพวกเขา ตอนที่ผมกำลังกลับไปโรงพยาบาล
ใช่แล้ว
ฉันก็คิดถึงเหมือนกัน รักนะ
จุ๊บๆ
ให้หัวใจชูกึนด็อกเหรอนั่น
ให้ตาย ไม่น่ามาเห็นอะไรแบบนี้เลย
ขนลุกไปหมด
ไปไหนเหรอครับ
อะไร ไปเรียนเลยไป
ไปไหนครับ
ขนลุกไปหมด
ไม่น่ามาเห็นอะไรแบบนี้เลย
[ปี 2017 ปี 2007]
ครูรู้เรื่องแล้วใช่มั้ยครับ
เรื่องที่ผมโกหกจีซูว่าไม่รู้จักกัน
เราปล่อยมันไปเถอะครับ
ครูก็โกหกเหมือนกันนี่ครับ
นายนี่มันโกหกเก่งจริงๆ
ครูนี่โกหกเก่งจริงๆ
ข้อสอง X= -1
แล้วตอนนี้
ครูเป็นไงบ้างครับ
ตอนนี้จะมาโกหกกันไม่ได้แล้วนะครับ
เพราะว่า
ตอนนี้ผม
ไม่โอเคเลยครับ
แสดงว่า
ครูก็ไม่โอเคเหมือนกันใช่มั้ยครับ
[ผมบอกว่าผมจะบอกใช่มั้ยครับ ว่าผมชื่ออะไร]
[ผมชื่อคังชินอูครับ]
คุณหมอคะ นี่ที่หมอให้หามาค่ะ
คนไข้คนนี้ ไม่มีข้อมูลอื่น นอกจากข้อมูลของญาติเลยค่ะ
ถ้าคุณหมออยากเจอเขา ทำไมไม่ลองติดต่อญาติเขาดูล่ะคะ
ไม่หรอกค่ะ
ฉันก็แค่สงสัยอะไรบางอย่าง
แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ
แต่ว่าคุณหมอคะ
น่าเสียดายที่ไม่ได้จัดงานอำลาให้เลยค่ะ
วันนี้คุณหมอทำงานวันสุดท้ายแล้วใช่มั้ยคะ
ค่ะ วันนี้วันสุดท้ายแล้ว
ไฟลต์บินของเราคือพรุ่งนี้บ่าย
เพราะงั้นออกจากนี้แต่เช้าแล้วกัน
ถ้าทำได้จะให้เครื่องบินมารับที่นี่แล้ว
แต่พี่ไม่มีอำนาจขนาดนั้น
อดทนนั่งเรือพรุ่งนี้อีกแค่วันเดียว
ในอนาคตจะทำให้เธอนั่งเครื่องบินไปตลอดชีวิต
ทำไงดีล่ะคะ
ฉันอาจไม่ได้นั่งเครื่องบินอีกแล้วก็ได้
ที่ไปอเมริกาคราวนี้
เพราะเทรนนิ่งโปรแกรมก็จริง
แต่ว่าฉันก็คิดเรื่องย้านไปอยู่ที่โน่นเหมือนกัน
เพราะพ่อแม่ก็อยู่ที่โน่นหมด
พี่ก็ย้ายไปอยู่ด้วยแค่นั้น
พี่จริงจังหน่อยได้มั้ยคะ
คราวก่อนที่พี่ส่งข้อความมาให้ไปเจอกัน
ฉันตกใจแทบตาย ตอนที่พี่บอกว่าให้ไปอเมริกาด้วยกัน
ก็พ่อพี่บอกมาว่า
เขาไม่อยากเห็นหน้า
ยิ่งไปอยู่ไกลๆ ได้เท่าไหร่ก็ยิ่งดี
คนที่กินได้แต่อาหารเกาหลี
จะปรับตัวที่โน่นยังไงคะ
ใครจะไปสนว่าจะกินข้าวหรือขนมปัง
แค่ได้กินกับเธอก็พอแล้ว
โทษทีนะ
ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้
ฉันไม่มีวันพาเธอมาที่นี่แน่นอน
วันนี้วันสุดท้ายที่ได้อยู่เกาหลี
ขอโทษที่ไม่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วย
เพราะพี่ต้องไปบอกลาคนโน้นคนนี้เหมือนกัน
ฉันก็มีที่ที่ต้องไปเหมือนกัน
เข้ากับสีผิวคุณลูกค้ามากเลยค่ะ
เชิญค่ะ
โซรา
จีซู
ทำงานเป็นไงบ้าง
มันไม่ง่ายหรอกที่จะหาเงินจากคนอื่น ก็เหมือนๆ กันแหละ
แต่แกก็ดูมีความสุขมากขึ้น
ฉันคงเหมาะกับการเป็นเวิร์กกิ้งมัม มากกว่าเป็นแม่บ้านล่ะมั้ง
ว่าแต่ลมอะไรหอบแกมาถึงที่นี่
โซรา พรุ่งนี้ฉันจะไปจากที่นี่แล้ว
คราวนี้ฉันอยากจะบอกลาแกก่อนที่จะไป
ไปไหนเหรอ
กลับไปโซลเหรอ
ไปอเมริกาน่ะ
และคราวนี้
ฉันคิดว่าคงจะไม่กลับมาแล้ว
ชินอูรู้เรื่องมั้ย
แต่ฉันคิดว่า
แบบนี้มันดีกับชินอูมากกว่า
ห้ามใครพูดเรื่องจีซูต่อหน้าฉันอีก
[ปี 2007] เข้าใจมั้ย พวกนายจำไว้เลยนะ
ฉันไม่อยากได้ยินชื่อยัยนั่นอีก
เพราะงั้นห้ามพูดชื่อฮันจีซูออกมาเด็ดขาด
แต่ว่าฉันว่าเขาคงมีเหตุผล
เหตุผลอะไร
มีที่ไหนจะไปไม่บอกกันสักคำ โทรศัพท์สักสายก็ไม่มี
ถ้าเป็นพวกนายก็จะทำแบบนั้นเหรอ
รู้อะไรมั้ย ลืมเรื่องของเราไปก่อน
เขาก็รู้ว่าแม่ของชินอูเสีย
ก็ใช่ไง
ทำแบบนี้กับชินอูได้ไง
ทั้งๆ ที่เขาทำให้เธอขนาดนั้น
เขาพยายามบอกฉันแล้ว
มินซอกจำหนังสือที่นายเอามาให้ฉันได้มั้ย
ข้างในมีกระดาษโน้ตอยู่ บอกว่าให้มาเจอกันหน่อย
แล้วไง ได้ไปเจอมั้ย
เปล่าหรอก
ทำไมล่ะ
ฉันรู้ว่าเขาจะพูดอะไร
ฉันไม่อยากให้เขาต้องเจ็บปวดอีก
นายหมายความว่าไง
จีซูจะพูดอะไร
ก็แค่
คำสารภาพที่ฉันไม่อยากจะฟัง
และคำสารภาพที่เขาไม่จำเป็นต้องพูด
มันก็ประมาณนั้นล่ะ
คำสารภาพที่เจ็บปวดทั้งคนฟังและคนพูด
เพราะงั้น
อย่าพูดอะไรไม่ดีถึงจีซูเลย
ก็แค่
เข้าใจหน่อยว่าเขาคงมีเหตุผล
และก็อวยพรให้เขามีความสุขดีกว่า
คิดแบบนั้นกันเถอะนะ
โอ๊ย อึดอัดจริงๆ
ทำไม ทำไม มีเรื่องอะไรเหรอ
ฉันเอาขยะไปทิ้ง
และก็ล้างห้องน้ำแล้ว
เด็กๆ กินข้าวที่บ้านแม่แล้วด้วย
ฉันว่าอะไรหรือยัง
แล้วเป็นไร ให้นวดให้มั้ย
มือของนายต้องเอาไว้วาดรูป ไม่ได้เอาไว้นวดคนโน้นคนนี้สักหน่อย
ฉันต้องบอกเขา
ไม่รู้หรอกว่าระหว่างพวกนั้นมีเรื่องอะไรกัน
แต่ว่าฉันทนดูอยู่เฉยๆ ทั้งๆ ที่รู้เรื่องไม่ได้
ว่าไงโซรา
พรุ่งนี้เหรอ
ครูครับ วันนั้น
ที่ผมไม่ได้ออกไปเจอจีซู
ผมทำดีแล้วใช่มั้ยครับ
แต่ความจริง
ถึงแม้จะรู้อยู่แล้ว
แต่ผมก็อยากจะเจอเขาอีกสักครั้ง
ฉันรู้
ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
ครูครับ
ถ้าวันนั้นผมไม่เจอจีซูบนรถเมล์
วันที่เขาย้ายโรงเรียนมา
ผมจะไม่ตกหลุมรักเขาใช่มั้ยครับ
ถึงแม้จะไม่ใช่ตอนนั้น
ก็จะมีช่วงเวลาอื่น
ที่จะทำให้นายตกหลุมรักอยู่ดี
เพราะฉันผ่านมาแล้ว
เพราะฉะนั้น…
ต่อให้ย้อนเวลากลับไปได้
แต่เราก็เปลี่ยนโชคชะตา
ด้วยตัวเราเองไม่ได้ใช่มั้ยครับ
ถ้างั้น ถ้าย้อนเวลากลับไปได้อีกครั้ง
พวกเราก็จะจบลงแบบนี้อีกเหรอครับ
จีซูจะยังเจ็บปวดทุกครั้งที่เจอพวกเรา
พวกเราจะยอมเจ็บปวด แล้วปล่อยจีซูไป
นี่เป็นโชคชะตาของพวกเรากับจีซูใช่มั้ยครับ
ครูครับ ขอโทษนะครับ
ผมตัดสินใจ
ที่จะเปลี่ยนอนาคต
เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับครู
มันคืออนาคตของผม
เพราะงั้น
ผมจะไม่ไปเจอกับจีซู
ที่โซลในอีก 10 ปีข้างหน้า
[MY FIRST LOVE]
ได้เวลา
ที่จะทิ้งรูปนั้นแล้วมั้ง
ฉันคิดว่าฉันต้องไปเจอใครบางคนก่อนไปค่ะ
รูปใบนั้นมันสำคัญกับเธอมาก
เพราะเพื่อนคนนั้นใช่มั้ย
วันที่แม่ประสบอุบัติเหตุ
นายได้รับสายจากแม่บ้างมั้ย
ไม่นะ
ผมจะเชื่อแบบนั้นครับ
ผมตัดสินใจที่เสี่ยงทุกอย่างเพื่ออนาคตครับ
เพราะว่าผมไม่อยากเป็นต้นเหตุ ที่ทำให้อนาคตของครูกับจีซูเปลี่ยนไป
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าหมายถึงอะไร
สิ่งที่แม่ของนาย
ขอร้องไว้ก่อนจากไป
ขอโทษนะครับ แต่ผมจะเปลี่ยนอนาคต
ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่าครูกับจีซูอาจหายไป
แต่ว่าผม
หวังว่าหลังจากผมเลิกกับจีซูตอนอายุ 18 ไปแล้ว
ทั้งสองคนจะไม่ต้องกลับมาเจอกันอีก
ถ้าการกลับมาเจอกัน จะทำให้ทั้งสองคนต้องเจ็บปวด
มันไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นอีกนี่ครับ